Είσοδος χωρίς αναμονή διαθέσιμη Τι να Δείτε Μέσα στο Κάστρο Wartburg: Ένας Οδηγός Δωμάτιο προς Δωμάτιο
Το κελί όπου μετέφρασε ο Λούθηρος, το Ρομανικό Παλάς, η Αίθουσα των Μιννεζίνγκερ και τα δωμάτια της Ελισάβετ — τα κυριότερα σημεία της ξενάγησης στους εσωτερικούς χώρους.
Στο μεγαλύτερο μέρος του χρόνου, το εσωτερικό του Wartburg επισκέπτεται μόνο με ξενάγηση, και η διαδρομή είναι σταθερή, περνώντας από πέντε ομάδες αιθουσών που μαζί κουβαλούν εννιακόσια χρόνια γερμανικής ιστορίας. Το Palas είναι ο ρομανικός πυρήνας του 12ου αιώνα· η Elisabethkemenate τιμά τη μνήμη της αγίας του 13ου αιώνα που έζησε εδώ· η Αίθουσα των Minnesingers είναι μια ζωγραφισμένη αίθουσα του 19ου αιώνα που αναπαριστά δραματικά έναν θρυλικό μεσαιωνικό διαγωνισμό τραγουδιού· το Δωμάτιο του Λούθηρου είναι το λιτό κελί όπου συντελέστηκε η πιο κομβική μετάφραση της Μεταρρύθμισης· και το Θησαυροφυλάκιο φιλοξενεί τη συλλογή του ιδρύματος με έργα τέχνης του Μεσαίωνα και της πρώιμης νεότερης εποχής. Αυτός ο οδηγός σε συνοδεύει στη διαδρομή με τη σειρά που σε περνά η ξενάγηση του Wartburg-Stiftung, ώστε να ξέρεις τι ακριβώς βλέπεις και γιατί κάθε αίθουσα έχει σημασία.
Το Palas: Ρομανική μεγάλη αίθουσα
Το Παλάς αποτελεί τον ρομανικό οικιστικό και τελετουργικό πυρήνα του Βάρτμπουργκ από τον 12ο αιώνα και το ιστορικά σημαντικότερο κτίριο ολόκληρου του συγκροτήματος. Χτισμένο μεταξύ περίπου του 1160 και του 1180 από ψαμμίτη της Θουριγγίας, σώζεται ως η καλύτερα διατηρημένη ρομανική αίθουσα υποδοχής σε ολόκληρη τη Γερμανία, με τους πρωτότυπους φέροντες τοίχους, τις δίδυμες κιονοστοιχίες και τα τόξα της Αίθουσας των Ιπποτών να χρονολογούνται όλα στα τέλη του 12ου αιώνα. Η ξενάγηση ξεκινά στο ισόγειο από την Αίθουσα των Ιπποτών, ανεβαίνει στην Τραπεζαρία και το Παρεκκλήσι στον πρώτο όροφο και φτάνει στην Αίθουσα του Λαντγκράβου και στην Αίθουσα των Τραγουδιστών στον δεύτερο. Σε όλη τη διάρκεια της περιήγησης, οι αναλογίες είναι χαμηλές και σκοτεινές, με τον μεσαιωνικό τρόπο: χοντροί τοίχοι, βαθιά φατνώματα παραθύρων και μικρά ανοίγματα σχεδιασμένα τόσο για άμυνα όσο και για φωτισμό. Η αναστήλωση του 19ου αιώνα επαναχρωμάτισε τις οροφές και αναδημιούργησε τον επίπλο, αλλά ο πέτρινος φλοιός και ο αρχιτεκτονικός σκελετός αποτελούν γνήσια μεσαιωνική τοιχοποιία. Το να σταθεί κανείς στην κιονοστοιχία της Αίθουσας των Ιπποτών είναι ό,τι πιο κοντινό μπορούν να βιώσουν οι περισσότεροι επισκέπτες σε ένα εσωτερικό του 12ου αιώνα.
Η Elisabethkemenate: Οι αίθουσες της Αγίας Ελισάβετ
Η Αγία Ελισάβετ της Ουγγαρίας (1207-1231) είναι η πιο πολυζωγραφισμένη αγία στη γερμανική τέχνη και προστάτιδα της χρυσής μεσαιωνικής εποχής του Wartburg. Στάλθηκε στο κάστρο γύρω στο 1211 ως παιδί-αρραβωνιαστικιά του μελλοντικού Λουδοβίκου Δ΄ της Θουριγγίας και έζησε εκεί έως τον θάνατο του συζύγου της το 1227, αποκτώντας φήμη στη σύντομη ζωή της για τη φροντίδα των φτωχών και των ασθενών. Αγιοποιήθηκε το 1235, εξαιρετικά σύντομα μετά τον θάνατό της σε ηλικία 24 ετών. Η Elisabethkemenate (ο γυναικωνίτης της Ελισάβετ) στο εσωτερικό του Palas αναδιακοσμήθηκε μεταξύ 1902 και 1906 με ένα εντυπωσιακό σύνολο χρυσών ψηφιδωτών από τον August Oetken που απεικονίζει τη ζωή της αγίας, συμπεριλαμβανομένου του διάσημου Θαύματος των Ρόδων, όπου το ψωμί που μετέφερε στους φτωχούς μετατράπηκε σε ρόδα όταν ο σύζυγός της απαίτησε να δει τι έκρυβε. Τα ψηφιδωτά αποτελούν το Jugendstil στην πιο επιβλητική του μορφή και βρίσκονται μέσα σε γνήσια μεσαιωνικά τείχη. Το παρεκκλήσι δίπλα αποτελεί επίσης μέρος του αρχικού Palas και χρησιμοποιείται περιστασιακά για οικουμενικές λειτουργίες.
Η Αίθουσα των Minnesingers: Η πηγή του Βάγκνερ
Η Αίθουσα των Μιννεζίνγκερ (Sängersaal), στον επάνω όροφο του Palas, αποτελεί το κεντρικό σημείο της ρομαντικής αποκατάστασης του 19ου αιώνα στο Κάστρο Wartburg. Μεταξύ 1854 και 1855, ο Moritz von Schwind φιλοτέχνησε στην αίθουσα έναν κύκλο τοιχογραφιών που απεικονίζει τον θρυλικό Sängerkrieg, τον μεσαιωνικό διαγωνισμό των Μιννεζίνγκερ που λέγεται ότι έλαβε χώρα στο Wartburg γύρω στο 1207 υπό τον Λάντγκραβο Ερμάννο Α΄, όπου αυλικοί ποιητές, μεταξύ των οποίων ο Walther von der Vogelweide και ο θρυλικός Heinrich von Ofterdingen, διαγωνίστηκαν στο τραγούδι. Το κατά πόσον ο διαγωνισμός έγινε πραγματικά αποτελεί αντικείμενο συζήτησης μεταξύ των ιστορικών, αλλά ο θρύλος ήταν η πηγή από την οποία άντλησε ο Richard Wagner για την όπερά του «Τανχόιζερ» του 1845, στην οποία ο ιππότης του τίτλου επιστρέφει από το Βένουσμπεργκ για να λάβει μέρος στον διαγωνισμό τραγουδιού στο Wartburg. Το να σταθεί κανείς στην Sängersaal είναι η πιο κοντινή απτή εμπειρία που μπορεί να βιώσει ο επισκέπτης στο σκηνικό που φαντάστηκε ο Wagner. Οι ίδιες οι τοιχογραφίες βρίσκονται στο απόγειο της γερμανικής ρομαντικής ζωγραφικής και αξίζουν μελέτης αυτές καθαυτές.
Η αίθουσα Λούθηρου: όπου γεννήθηκαν τα σύγχρονα γερμανικά
Το Δωμάτιο του Λούθηρου (Lutherstube) είναι ένα μικρό, λιτό, ξυλόφρακτο κελί στο σπίτι του επιστάτη του περιβόλου του Wartburg, χωρισμένο από τις επίσημες αίθουσες του Palas. Αφού ο Λούθηρος κηρύχθηκε εκτός νόμου στη Δίαιτα της Βορμς τον Μάιο του 1521, ο προστάτης του, ο Φρειδερίκος ο Σοφός της Σαξονίας, σκηνοθέτησε μια εικονική απαγωγή και τον έκρυψε στο Wartburg με το ψευδώνυμο Junker Jorg. Ο Λούθηρος έμεινε για δέκα μήνες και σε περίπου έντεκα εβδομάδες μετέφρασε την Καινή Διαθήκη από το ελληνικό κείμενο του Έρασμου σε ζωντανά, προφορικά γερμανικά που οι απλοί άνθρωποι μπορούσαν να διαβάζουν δυνατά — η μετάφραση που έδωσε στα σύγχρονα άνω γερμανικά τη μορφή τους. Το δωμάτιο που βλέπουν οι επισκέπτες διατηρεί τον σπαρτιάτικο χαρακτήρα της παραμονής του Λούθηρου, αν και αναστηλώθηκε εκτενώς τον 19ο αιώνα. Το γραφείο και τα γραφικά υλικά είναι ανακατασκευές του 19ου αιώνα· το πρωτότυπο γραφείο διαλύθηκε για λείψανα τον 16ο αιώνα. Η περίφημη κηλίδα μελανιού στον τοίχο, όπου ο Λούθηρος υποτίθεται ότι πέταξε το μελανοδοχείο στον διάβολο, είναι σχεδόν βέβαια μια διακόσμηση του 19ου αιώνα που οι ξεναγοί ανανεώνουν εδώ και δύο αιώνες.
Το Θησαυροφυλάκιο και το μουσείο
Το Θησαυροφυλάκιο, μαζί με το ευρύτερο μουσείο του Wartburg, φιλοξενεί τη συλλογή του ιδρύματος με έργα μεσαιωνικής και πρώιμης νεότερης τέχνης, που συγκεντρώθηκαν από την αναστήλωση του 19ου αιώνα. Τα εκθέματα ποικίλλουν ανάλογα με την περιοδική εναλλαγή, αλλά συνήθως περιλαμβάνουν πορτρέτα του 16ου αιώνα από τον Lucas Cranach τον Πρεσβύτερο και τον Νεότερο (η οικογένεια ζωγράφισε τον Λούθηρο επανειλημμένα και αρκετά πορτρέτα του Λουθήρου από τους Cranach βρίσκονται στη συλλογή του Wartburg), μεσαιωνικά ελεφαντόδοντα και λειψανοθήκες, τη συλλογή ουγγρικών αργυρών αντικειμένων που συνδέεται με την Αγία Ελισάβετ, καθώς και μια επιλογή χαρακτικών και φυλλαδίων της περιόδου της Μεταρρύθμισης. Το μουσείο εκτείνεται κατά μήκος της αυλής και περιλαμβάνεται στο βασικό εισιτήριο. Σε αντίθεση με το Palas και την Αίθουσα του Λουθήρου, το Θησαυροφυλάκιο είναι ελεύθερης περιήγησης, οπότε οι επισκέπτες μπορούν να αφιερώσουν όσο χρόνο επιθυμούν· οι λάτρεις των μουσείων μπορούν άνετα να περάσουν εδώ μία ώρα, ενώ πολλοί επισκέπτες ημερήσιας εκδρομής του αφιερώνουν είκοσι λεπτά ανάμεσα στις ξεναγήσεις. Ο πύργος Bergfried, ο κεντρικός πύργος του κάστρου, είναι ορατός από την αυλή· τις ημέρες που είναι ανοιχτός, η ανάβαση στον Bergfried προσφέρει την καλύτερη θέα στο δάσος της Θουριγγίας σε ολόκληρο τον χώρο.
Συχνές ερωτήσεις
Πόσο διαρκεί η ξενάγηση στο εσωτερικό;
Περίπου μία ώρα περιήγησης στο ιστορικό εσωτερικό — Palas (πολλαπλοί χώροι), Elisabethkemenate, Αίθουσα των Minnesingers και Αίθουσα Luther — σε μικρές ομάδες.
Επιτρέπεται η λήψη φωτογραφιών στο εσωτερικό;
Οι πολιτικές διαφέρουν ανάλογα με το δωμάτιο και αλλάζουν περιοδικά. Τρίποδα, drones, μονόποδα και μπαστούνια selfie δεν επιτρέπονται. Ελέγξτε τους ισχύοντες κανονισμούς επιτόπου ή εκ των προτέρων με το Wartburg-Stiftung.
Είναι το Δωμάτιο Λούθηρου ο πραγματικός χώρος όπου ο Λούθηρος μετέφρασε τη Βίβλο;
Πρόκειται για τον χώρο που παραδοσιακά ταυτίζεται με το κελί του Λούθηρου, αν και αναστηλώθηκε εκτενώς τον 19ο αιώνα. Το γραφείο και το μελανοδοχείο είναι ανακατασκευές του 19ου αιώνα· το πρωτότυπο γραφείο είχε τεμαχιστεί για λείψανα ήδη από τον 16ο αιώνα.
Είναι αληθινός ο διάσημος λεκές από μελάνι;
Σχεδόν σίγουρα όχι. Ο λεκές από μελάνι εκεί όπου ο Λούθηρος φέρεται να πέταξε το μελανοδοχείο στον διάβολο είναι ευρέως γνωστό ότι αποτελεί εξωραϊσμό του 19ου αιώνα, τον οποίο οι ξεναγοί έχουν ανανεώσει επί δύο αιώνες.
Μπορώ να ανέβω στον πύργο Bergfried;
Η βάση του πύργου είναι προσβάσιμη από την αυλή και, ορισμένες ημέρες, μπορείτε να την ανεβείτε για πανοραμική θέα του δάσους. Ελέγξτε τη διαθεσιμότητα επί τόπου· η ανάβαση περιλαμβάνει στενά σκαλοπάτια.
Πόσο προσβάσιμο είναι το εσωτερικό;
Εν μέρει. Οι αυλές στο ισόγειο και τμήματα του μουσείου είναι προσβάσιμα χωρίς σκαλοπάτια. Οι επάνω όροφοι του Palas, η Αίθουσα Λούθηρου και η Αίθουσα των Μελοποιών είναι προσβάσιμες μόνο μέσω μεσαιωνικών σκαλοπατιών.
Είναι η Elisabethkemenate το δωμάτιο όπου έζησε πραγματικά η Αγία Ελισάβετ;
Βρίσκεται στον χώρο του Παλατιού που παραδοσιακά ταυτίζεται με εκείνη, με τη διακόσμηση από χρυσό ψηφιδωτό του 1902-06, που παραγγέλθηκε για να τιμήσει τη μνήμη της. Η αίθουσα είναι γνήσια μεσαιωνική· τα ψηφιδωτά είναι των αρχών του 20ού αιώνα.
Ποια είναι η σειρά των δωμάτων στην περιήγηση;
Η τυπική διαδρομή ξεκινά από το ισόγειο του Παλατιού (Αίθουσα των Ιπποτών), συνεχίζει στους επάνω ορόφους (Τραπεζαρία, Παρεκκλήσι, Αίθουσα του Λαντγκράβου), την Ελισαβετκέματε, την Αίθουσα των Μινεζίνγκερ, και καταλήγει στην Αίθουσα του Λούθηρου στο σπίτι του επιστάτη. Το Θησαυροφυλάκιο επισκέπτεστε στη συνέχεια με δικό σας ρυθμό.
Επιτρέπονται οι μεγάλες τσάντες στο εσωτερικό;
Όχι. Τα μεγάλα σακίδια, οι βαλίτσες και οι υπερμεγέθεις τσάντες πρέπει να αφεθούν στο χώρο φύλαξης στην είσοδο — το ιστορικό εσωτερικό έχει στενές πόρτες και σπειροειδείς σκάλες. Οι καθημερινές τσάντες και τα μικρά χειροπορτοφόλα παραμένουν μαζί σας.